Ticket To Ride

In dit spel komt het er op aan zoveel mogelijk punten te verzamelen. Dit kan door het maken van een verbinding tussen twee steden, het realiseren van (persoonlijke) opdrachten en (als alles goed gaat) het creëren van de langste verbinding op het bord.

Naast een bepaalde lengte, hebben de meeste lijnen ook een specifieke kleur. Deze kleur en lengte verwijzen beide naar de nodige wagonkaarten. Wil een speler een spoorlijn claimen en bezetten met eigen treintjes, dan geeft hij daarvoor voldoende passende wagonkaarten in. Direct hierna worden de punten voor die lijn toegekend.

Wie aan de beurt komt en geen lijn kan (of wil) claimen, heeft recht op twee nieuwe wagonkaarten. Deze mag hij kiezen uit de vijf openliggende kaarten of nemen van de stock. Neemt een speler echter een jokerkaart (deze kan op elke lijn ingezet worden), dan mag hij slechts één kaart nemen.

Bij het begin ontvangt elke speler 3 opdrachtkaartjes waarvan hij er minstens 2 moet uitvoeren. Op zo'n kaartje staan twee steden vermeld evenals een puntenscore. Pas na het beëindigen van het eigenlijke spel wordt nagekeken wie zijn opdrachten heeft gerealiseerd. Niet afgewerkte opdrachten tellen negatief! Wie tussendoor nieuwe opdrachten wenst op te nemen, heeft hiertoe de mogelijkheid. Hiervoor neemt hij drie nieuwe opdrachten van de stapel en kiest er (minstens) één uit. Deze keuzemogelijkheid dringt op een bepaald moment op want zo kunnen veel extra punten verdiend worden.

Zodra iemand na zijn beurt nog slechts maximaal twee treintjes bezit, wordt de laatste ronde gestart.

Dit spel speelt vlot en verloopt elke keer weer anders. Daar zorgen de persoonlijke opdrachten en het aanbod aan wagonkaarten voor. De interactie tussen de spelers beperkt zich volledig tot het claimen van spoorlijnen en weghalen van wagonkaarten. Wie moet vaststellen dat de voor hem meest interessante kaarten of spoorlijnen steeds weer eerst door een andere speler worden geclaimd, zal dit in elk geval beamen.